ملول و خسته و خردم میکند

دیدن همیشگی همان مزرعهها و همان آدمها

همان آسمانها و همان مهها

ای کاش از دل ابرها میگریختم

و پیشانیام را در خورشید دور، گرم میکردم

آه! کاش رود، رفتار خود را به من میداد

کاش عقاب، بال خود را به من میبخشید